Gastric Bypass Operatie

Home  ›  Gastric Bypass Operatie  ›  Gastric Bypass Operatie

De Gastric Bypass Operatie is achter de rug en ik ga jullie precies vertellen hoe het die dag is gegaan.

Angstzweet Voor De Gastric Bypass Operatie

Vrijdagochtend (11-10-2013), vijf uur wordt ik wakker net iets voor de wekker zich zal laten horen.

Meteen flitsen de gedachten over de Gastric Bypass Operatie die later op de dag gaat plaatsvinden door mijn hoofd, ik voel een kriebel in mijn onderbuik als ik er aan denk.

Deze ochtend moet ik nuchter blijven, ik mag wel wat water en thee. Na mijn tanden te hebben gepoetst en mijn mond gespoeld te hebben met water, ben ik gaan douchen.

De avond ervoor had ik al uitgebreid gespetterd dus nu hoefde ik me alleen lekker te wassen en wat proberen te ontspannen onder de warme straal water.

Na een half uurtje heb ik Stephan wakker gemaakt en zijn koffie klaargezet. Hij ging met zijn koffie even op de bank zitten om wakker te worden waarop ik me ging aankleden en opmaken.

Langzaam begon ik het letterlijk steeds warmer te krijgen en ging zelfs een beetje zweten. Angst-zweet zullen we maar zeggen. Lol.

De tijd tikte door en ik begon te haasten, terwijl ik eigenlijk tijd genoeg had. Het is nog niet zo druk op de weg rond 6:15 uur in de ochtend dus we zijn zo in Arnhem.

Uitgebreid nam ik nog even afscheid van mijn twee lieve katten en trok de deur achter me dicht. Na vandaag zal alles anders zijn.

Opname Gastric Bypass Operatie

Stephan moest autorijden want ik heb de avond ervoor medicijnen moeten nemen voor mijn maag en met die medicijnen mag ik niet autorijden.

Het was lekker rustig op de weg en dus kwamen we al om tien voor zeven aan bij het Rijnstate Ziekenhuis in Arnhem.

Voor zeven uur zaten we al bij de afdeling bloedprikken en was ik als eerste aan de beurt. Ik vertelde de verpleegster dat bloedprikken zelden gemakkelijk gaat bij mij maar ze hield wel van een uitdaging zei ze en had na een paar keer kloppen al een ader gevonden.

En het moet gezegd het ging inderdaad erg makkelijk dus dit was een goed begin van de dag. Na bloed te hebben geprikt mochten we ons melden bij de patiëntenbalie.

Daar kreeg ik papieren mee over gratis gebruik van radio en tv, mijn telefoonnummer van het bed en een klein hoofdtelefoontje.

We mochten ons gaan melden op afdeling B6. Daar kregen we van een afdelingsassistente te horen dat we in de wachtruimte plaats mochten nemen.

We gingen zitten en het wachten was begonnen. De andere stellen stroomden binnen en uiteindelijk zaten er acht patiënten met familie en/of partner te wachten in de wachtruimte van de afdeling.

Deze pakte gretig koffie of thee allemaal en riepen naar andere familieleden of zij ook wat wilden drinken. Gelukkig was Stephan solidair met mij en ging niet voor me neus zitten drinken terwijl wij patiënten nuchter moesten blijven.

Nuchter En Wachten wachten wachten…

Na een tijdje kwam een verpleegster ons vertellen dat we zo een rondleiding over de afdeling kregen en voorlichting wat ons deze dag allemaal te wachten stond. De eerste groep mocht mee en wij moesten nog even wachten.

Na een kwartiertje kwam ze ons halen en nam ons mee naar een kleine ruimte vol met stoelen. We namen plaats en de verpleegster vertelde ons dat ze zo onze kamer zou laten zien.

Daar kon je vast je tas uitpakken en ze vertelde nog wat over de operatie zelf. Na het gesprek gingen we naar onze kamer en mijn kamernummer was 103.

Dus hup me tas in de kast en we zijn weer in de wachtruimte gaan zitten. Na een tijdje kwam de verpleegster weer om je gegevens te controleren en je te vertellen hoe laat je Gastric Bypass Operatie in het schema gepland stond.

Mij vertelde ze dat ik de een na laatste zou zijn en de tijd was ongeveer om tien voor één. Even balen deed ik wel, was natuurlijk liever de eerste geweest.

Maar goed daar heb ik niks over te vertellen en moest gewoon op mijn beurt wachten. Wel mocht ik een kopje thee drinken. Jippie, Lol. Ze vroeg ons te blijven wachten in de wachtruimte op de apothekersassistente om je medicijn gebruik door te nemen, en op een verpleegster die je functies komt controleren.

En als laatste zij zelf die je komt halen voor een laatste check-up van je gegevens en een weging. Toen het eerste uur was verstreken kwam er een verpleegster om mijn bloeddruk te meten en mijn hartslag.

Ook nam ze mijn temperatuur nog even op. Na een half uurtje kwam de apothekersassistente om mijn medicijnengebruik te controleren. Na weer een uur te zijn verstreken gingen de eerste stellen die later gepland stonden al naar beneden. In mijn herinnering  vertelde ze dat je eerst met haar moest spreken en daarna pas naar beneden mocht.

Maar blijkbaar wilde enkele stellen niet meer wachten of hadden dingen niet goed begrepen. De verpleegster kwam naar de wachtruimte en vroeg waar de rest was. Ze vond het niet zo leuk dat diverse mensen al naar beneden waren.

Wij vonden het niet leuk om te wachten dus vroeg ik haar wanneer we aan de beurt waren. Ze vroeg nog even geduld te hebben, rond tien uur kwam ze ons halen.

Ze vroeg me om mijn schoenen uit te doen en op de weegschaal te gaan staan. Deze gaf 123,8 kilo aan dus ik was precies 2 kilo kwijt voor de operatie. Ze nam met mij een lijstje door van mijn medische verleden en of ik nog vragen had. Na alles te hebben doorgenomen mochten wij naar beneden.

Na Een Half Jaar Voorbereiding Eindelijk Mijn Gastric Bypass Operatie

Opgelucht kon ik eindelijk even naar buiten om een frisse neus te halen en een sigaretje. Natuurlijk is het niet verstandig maar wel noodzakelijk in mijn hoofdje nu om beetje rustig te blijven. We hadden allebei geen jas aan dus we waren ook snel weer binnen.

We bestelde een kopje koffie voor Stephan en een kopje thee voor mij. We hebben rustig aan gedaan en na een uurtje hebben we nog een sigaretje gerookt en moest ik mijn medicijnen innemen.

Rond kwart voor twaalf waren we op mijn kamer. Er lag al een vrouw op de afdeling die net terug was van een Gastric Bypass Operatie. Ze was nog slaperig en trok af en toe wat pijnlijke gezichten.

Op mijn bed lag een ziekenhuis schort en een doorzichtige onderbroek met een paar rare sokken die iedereen te groot zouden zijn. Lol.

De verpleegster kwam de kamer in gelopen en vertelde dat ik geen nagellak op mijn teennagels mocht hebben en gaf mij een flesje aceton en wat gaasjes.

Nou lekker dan heb ik gisteravond zo mijn best gedaan voor mooie teennagels. Had zelfs zwarte nagellak opgedaan met een glitterstreepje.

Om te poetsen ging ik maar even naar de badkamer omdat aceton nogal stinkt en andere mensen juist probeerde te ontwaken uit de narcose in plaats van weer knock-out te gaan door mijn luchtjes. Na twintig minuten had ik de nagellak eraf, dat was even poetsen. Lol.

Na weer een kwartier ben ik weer naar de badkamer gegaan om het operatieshort en de “kinky” onderbroek aan te trekken. Ik ging op bed liggen en meteen kwam er een verpleegster vertellen dat ze me binnen enkele minuten kwamen halen.

Zoveel gelezen, geschreven en onderzocht meer dan een half jaar lang en nu eindelijk gaat het gebeuren, Mijn Gastric Bypass Operatie.

* Klik op het plaatje voor een vergroting.

Maag Darm Kanaal Voor De Gastric Bypass OperatieMaag Darm Kanaal Na De Gastric Bypass Operatie

Bron: Voedingsrichtlijnen bij een gastric bypass van het de Nederlandse Obesitas Kliniek. E. O. Aarts 2010

Er ging weer een kriebel door mijn buik maar ik was er meer dan klaar voor. Ik trok de rare sokken aan en ging onder de dekens liggen. Nogmaals kwam de verpleegster om me ditmaal een elastiekje te geven om mijn haar in een staart te doen.

Na vijf minuten kwam “Joop” me halen, Joop doet het patiëntenvervoer. We reden met mijn bed door de gangen van het ziekenhuis en ik kon het restaurant nog even zien zo vlak voor de operatie.

Als ik wakker word zal alles anders zijn, zeker in een restaurant. We waren op de eerste verdieping van het ziekenhuis en toen we aankwamen bij de operatiekamers moest ik afscheid nemen van Stephan.

We gaven elkaar een dikke kus en wenste elkaar succes. Om 12:42 uur werd ik naar binnen gereden en ik zwaaide nog even achterom. Na mijn geboortedatum te hebben gecheckt werd ik een wachtruimte in gereden en mijn bed “geparkeerd”.

Op de Operatie Kamer

Joop nam afscheid en wenste me succes. Na enkele minuten kwam er een operatieassistente om mijn infuus aan te leggen. Het inbrengen ging makkelijk maar het is nooit fijn om zo’n ding in je arm te hebben natuurlijk.

Er lagen nog meer mensen te wachten voor een operatie en je zag duidelijk de gespannen gezichten. Er kwamen om de paar minuten doktoren naar de patiënten toe om even te praten.

Zo ook kwam Dokter Frits Berends even praten met mij. Hij vertelde wat voor soort operatie we gingen doen, gaf me een hand en wenste me succes. Waarop ik hem succes wenste want hij voert tenslotte de operatie uit.

Na enkele minuten kwamen ze me halen en reden me naar de gang van de operatiekamer. Hier moest ik uit bed komen en zelf naar de tafel van de operatiekamer lopen.

Op de tafel werden de voorbereidingen gedaan voor de operatie. Mijn armen werden op steunen gelegd en mijn schort werd losgemaakt. Enkele minuten later kwamen de anesthesist en de chirurg naast me staan, ze checkte nog even een lijstje zoals mijn allergieën die ik zou kunnen hebben of aandoeningen.

Ze noemde nog een keer de naam van de gastric bypass operatie, wenste me succes en de chirurg zei ook nogmaals doe je best, Waarop ik zei , “nee U moet Uw best doen” en gaf hem een knipoog.

Hij glimlachte en toen kreeg ik een zuurstofmasker op mijn mond en ze vroegen of ik diep wilde inademen. Na een spuitje in mijn infuus ben ik in een diepe slaap gevallen.

Om tien over drie zag ik een klok hangen in de uitslaapkamer dat was de eerste keer dat ik mijn ogen even opende, de tweede keer dat ik ze open deed was ik al op de afdeling. Ik wilde ze graag open houden maar dat lukte nog niet echt.

Om half vijf zei de verpleegkundige dat ze mijn vriend ging bellen. Een uurtje later zag ik Stephan voor mijn neus naast mijn bed zitten en ik was erg blij om hem weer te zien.

Ik probeerde te praten maar merkte dat ik steeds in slaap viel en dan weer wakker schrok. Gelukkig bleef hij bij me zitten zodat ik wat later rechtop kon gaan zitten met wat hulp en ik mijn eerste slokje water kon nemen want ik had een hele droge mond.

Eerste Bezoek Na De Gastric Bypass Operatie

Intussen vertelde hij dat mijn ouders ook al even onderweg waren maar dat ze al anderhalf uur in de file stonden in verband met een concert van “Nick en Simon” in het Gelredome.

Rond half zeven kwamen ze eindelijk binnen lopen, ik was erg blij om ze te zien en vice versa natuurlijk. Als ik mama even zie dan voel ik me meteen weer een ziek kindje. Na wat aandacht van mijn ouders voel ik me dan ook gelijk weer een stukje beter.

Ik bleef maar herhalen dat ik een vervelende druk voelde op mijn maag en dat ik mijn spieren in mijn buik/maag bleef aanspannen. Maar de verpleegkundige zei dat het gevoel normaal was en dat het vanzelf minder zou worden.

Mijn moedertje maakte zich ernstig zorgen en vond dat ik er niet goed uit zag en ook omdat ik steeds weer in slaap viel. Mijn vriend vertelde dat dat normaal was en ik vanzelf zou aansterken de komende uren.

Eerste Wandeling Na De Gastric Bypass Operatie

Mijn eerste kopje thee was erg lekker, helaas proefde ik geen suiker maar het was toch lekker. Even wat anders drinken dan puur water. Na drie slokjes had ik wel genoeg en liet het dan ook staan.

De verpleegkundige kwam aan mij vragen of ik even wou gaan plassen, hier ging ik graag op in want wilde zeker even mijn benen strekken. Het viel me helemaal niet tegen, het opstaan en het plassen ging ook makkelijk.

Meteen vroeg ik of het mogelijk was om even een rondje te lopen samen met mijn vriend? De verpleegkundigen moedigen juist aan om te gaan lopen en dus liep ik mijn eerste rondje gang en weer terug naar mijn bed.

Daar mijn ouders nog even moeten rijden naar huis vertrokken zij zo rond half acht en ik bracht ze zelf naar de lift. Na acht uur moest ik ook afscheid nemen van Steef we knuffelden even en gaven elkaar dikke kussen.

Ik zwaaide nog even en weg was hij. Jammer vond ik het wel dat er niemand meer was maar kon nu ongestoord even mijn ogen dicht doen zonder dat ik me schuldig voelde.

Elk uur voelde ik me minder moe en ging ook steeds meer wandelen. Als ik had gewandeld voelde ik de druk op mijn maag steeds minder worden.

Gelukkig kon ik goed drinken en bewegen. Ik hoorde van andere in de “wandelgang” dat er ook mensen waren die behoorlijk misselijk waren en weinig konden eten en/of drinken. Gelukkig had ik vooralsnog nergens problemen mee.

Enkel dat druk gevoel op de maag welke toch aanzienlijk minder werd door het vele bewegen wat ik deed. De nacht ging in en ik moest om het uur op het belletje drukken om de lieve verpleeg(st)ers te vragen om me af te koppelen.

Zo lag ik namelijk nog wel aan een bloeddrukmeter die om het kwartier op werd gepompt om mijn bloeddruk te meten, had een zuurstof-slangetje in mijn neus en mijn hartslag werd opgemeten door het bekende klemmetje op je wijsvinger.

De verpleegkundigen vonden het zeker niet erg om me af te koppelen en ze stimuleren het om veel te gaan lopen. Rond de nacht mocht mijn infuus eraf ze vonden dat ik goed had gedronken en ook niet misselijk was geweest.

Het infuus naaldje moest wel blijven zitten, voor als er snel iets toegediend zou moeten worden in geval van eventuele complicaties.

Zelf vond ik het al super om niet dat infuus molentje te hoeven meenemen steeds als je ging lopen dus vond het allang goed. Alles in stappen maar wel snelle stappen het liefst, … dus veel wandelen, lol.

Tussendoor heeft mijn vriend mij nog hele lieve berichten gestuurd via internet, maar kon me niet goed concentreren op de kleine letters dus nam mijn telefoon even mee de gang op.

Eerst belde ik mijn vriend op, hij was erg blij om me te horen en dat ik me al wat beter voelde. We kletsen nog even en hij hoopte dat ik mijn moeder nog even kon bellen want ze maakte zich nogal zorgen om me.

Dat zou ik zeker gaan doen, ik nam afscheid van hem en belde direct mijn moeder. Ze was heel blij dat ik uit mezelf haar op belde en ze had al een aantal mensen gebeld om te vertellen dat ze zich behoorlijk zorgen maakte.

Gelukkig kon ik haar gerust stellen en vertellen dat het allemaal goed zou komen maar dat ze een beetje geduld moest hebben.

Verlost Van “Toeters En Bellen”

Na tien minuten bellen hebben we afscheid genomen en ben ik naar mijn kamer gelopen om weer even te slapen. De hele nacht ging het zo door, uurtje slapen half uurtje lopen.

De nacht duurde erg lang maar gelukkig kon je ook af en toe wat kletsen met mede wandelaars op de gang. Rond vijf uur in de ochtend toen ik net weer eens ging liggen op bed kwam de verpleegkundige om me van alle toeters en bellen te bevrijden.

Wat was dat een opluchting zeg. Gretig ging ik weer wandelen en erna nog even slapen. Rond zeven uur kwam er een verzorgster handdoekjes brengen met washandjes en konden we ons wassen.

Er werd nogmaals verteld dat we nog niet mochten douchen maar de volgende dag pas. Meteen ging ik naar de badkamer en waste me en poetste mijn tanden. Trok een schone onderbroek aan en hees mezelf in een trainingspak.

Na wat rondjes weer te hebben gewandeld kwam het het ontbijt, een kopje thee met zoetjes en een kopje vanille vla. Inmiddels had ik wel trek want had al twee dagen niet meer gegeten of echt gedronken. Relaxt ging ik aan de tafel midden in de kamer zitten en nam een slokje thee en paar minuten later weer een hapje vla. Dat smaakte hemels. Lol.

Na tien minuten een half kopje thee en half kopje vla later zei mijn kamergenote dat ik moest opletten want ik dronk en at tegelijk!!

Slik, … dat was een slecht begin van mezelf want inderdaad dat mocht niet meer. Je mag een half uur voor je eten drinken en half uur na je eten en ik deed het tegelijk.

Hierna liet ik de thee maar staan, die was inmiddels toch al koud geworden en richtte me nu op de vla. Na nog een paar hapjes kreeg ik een vol gevoel dus ik had genoeg gegeten.

Na nog wat rondjes te hebben gelopen over de afdeling kreeg ik gelukkig geen last van de vla en thee die ik samen had gegeten en gedronken. Na een paar uurtjes voelde ik me ook steeds beter en de druk op maag nam elk uur af.

Weer kwam er drinken en we konden kiezen, ik koos voor bouillon lekker hartelijk want had tenslotte nog steeds trek. Heb weer rustig genoten van mijn bouillon maar na een halve mok had ik genoeg en was deze inmiddels ook alweer koud geworden.

Slapen Met Sirenes Op De Kamer

Inmiddels was ik behoorlijk slaperig geworden en ging lekker in bed liggen onder de dekens want had het ook koud gekregen. Maar na tien minuten te hebben geslapen werden we gestoord door het alarm geluid van de infuusmolen van mijn kamergenote.

Die molen had in de nacht ook al een paar keer van zich laten horen. De verpleegster heeft er alles aan gedaan om het alarmgeluidje uit te krijgen maar hij bleef om de tien minuten bellen.

Na dat ding volledig te hebben schoongemaakt, doorgespoeld en alles te hebben vervangen was dat molentje na enkele uren eindelijk stil.

Eindelijk kon ik mijn ogen even dicht doen alleen dat was van korte duur. Inmiddels was het lunchtijd en de niet al te vriendelijke dame van het eten vroeg wat we wilde eten

Ik vroeg wat ik mocht hebben en het bleef bij yoghurt of vla dus ik bestelde yoghurt. Zo ging ik weer aan de tafel zitten en genoot van mijn kleine hapjes aardbeien yoghurt.

Precies drie kwartier heb ik gedaan over een half kopje aardbeien yoghurt. Wel grappig, voor de operatie ging dat in een “holle kies”.

Hierna was het weer wandelen en kletsen zo nu en dan met andere patiënten. Het was rond 13:00 uur en dus zou over een uurtje mijn vriend op bezoek komen.

Eerste Grote Boodschap Na De Gastric Bypass Operatie

Dus ik fatsoeneerde mezelf een beetje in de badkamer, klein beetje make-up en kamde mijn haren. Nadat ik het letterlijk hoorde en voelde “rommelen” in mijn darmen wist ik dat ik naar de wc moest voor een grote boodschap. De eerste keer na de Gastric Bypass Operatie.

Het voelde goed en luchtte erg op, maar merkte wel dat mijn billen afvegen niet heel erg gemakkelijk ging. De druk op je maag weerhoud je om bepaalde bewegingen te maken die wel nodig zijn voor een goede poetsbeurt.

Dus ik pakte wat natte wc doekjes en ging langzaam op de hurken zitten om zo er goed bij te kunnen. Het was niet makkelijk maar na een half uur waren voor mijn gevoel mijn billen goed schoon.

Na deze inspanning was ik weer behoorlijk uitgeput, maar mijn vriend zou elk moment kunnen komen dus ik kon niet gaan slapen en dus wandelde ik nog maar even een volgende vijfhonderd meter in 30 minuten op de gang.

Thuis Na Mijn Gastric Bypass Operatie

Mijn vriend was inmiddels gearriveerd en we waren blij elkaar weer te zien. Hij merkte direct op dat ik er al een heel stuk beter uit zag, ik had weer blos op mijn wangen, Lol.

Na een uur lekker te hebben gekletst was ik erg moe en viel letterlijk in slaap tijdens ons gesprek, hij liet me lekker slapen en week weer geen moment van mijn zijde.

Na mijn middagdutje voelde ik me weer een stuk beter en wandelde samen met mijn vriend rond op de afdeling. Eigenlijk vond ik het wel tijd voor wat frisse buitenlucht.

Terug naar de kamer trok ik schoenen aan en een vest en liep heel langzaam door de gangen naar de lift. De lift voelde wat raar aan mijn maag maar ik was dolblij dat ik even naar buiten kon voor een sigaretje en wat frisse lucht.

En ja natuurlijk is het niet verstandig maar ik had even een sigaretje nodig. Het regende pijpenstelen dus we moesten een droog plekje zien te vinden en dat is de parkeergarage geworden.

Rustig stak ik een sigaret op en merkte al snel dat ik maar weinig durfde te inhaleren, maar gewoon het feit dat ik er eentje vast had was al genoeg, gewoontes gewoontes. Lol.

Het was erg koud buiten dus we zijn ook maar weer snel naar binnen gegaan en gingen op een bankje zitten in de grootte algemene hal.

Hier hebben we een tijdje zitten kletsen en ben ik even naar het toilet gegaan. Na een uurtje gingen we weer naar boven voor het avond eten, daarna mochten we naar huis als alles oké was.

Die middag mochten we zelf bepalen wat we gingen eten en moesten dat ook aankruisen op een formulier. Zelf had ik gekozen voor aardappelpuree met gepureerde boterboontjes, jus, frambozen appelmoes en had gekozen voor ei in plaats van vlees.

Weer ging ik aan tafel zitten en at rustig een paar hapjes ei, dit smaakte prima, een paar hapjes puree was ook erg lekker. De boontjes waren niet gepureerd dat was denk ik een foutje dus ik durfde dat nog niet te eten.

Maar na vier hapjes ei en vier hapjes puree merkte ik op dat ik erg vol zat. Dus liet de rest maar staan, het was natuurlijk ook niet de bedoeling dat je alles op zou eten.

Acht hapjes eten, meteen werd ik mezelf bewust van het feit dat gisteren voor de gastric bypass operatie dit enkel een voorafje geweest zou zijn voor me.

Om me heen op andere kamers hoorde we de ene patiënt na de andere afscheid nemen van elkaar, die mochten dus gaan. Dus ik zou ook zo naar huis mogen, jippie!

Toch kreeg ik een klein beetje een dubbel gevoel en voelde me een beetje angstig. Je voelt je nog niet helemaal top en dan al naar huis dat vond ik een beetje eng, maar nog een nacht in het ziekenhuis nee dat ook niet!

Een lieve broeder kwam vertellen dat ik ook mocht gaan, hij gaf me mijn medicijnen en spuiten mee voor het weekend met een hoop papieren waar allerlei afspraken opstonden. We namen afscheid van het verplegend personeel en gingen op weg naar huis.

Gastric Bypass Operatie Een “Ander Leven” Begint

Onderweg naar huis voelde de verkeersdrempels minder prettig maar het ging allemaal prima. Thuis aangekomen knuffelde ik mijn katten wel een half uur en ze waren dan ook erg blij dat ik weer thuis was.

Meteen stonden ze hierna ook weer voor hun voerbakjes te miauwen, alles is weer hetzelfde zoals het was een dag geleden, voor hun dan. Voor mij is mijn “Andere Leven” begonnen.

Rond half acht waren we thuis, nam niks meer te eten alleen wat te drinken en belde even mijn moeder. Heb haar verteld dat we thuis waren en dat ik moe was en dus vroeg naar bed zou gaan om wat nachtrust in te halen.

Dat heb ik ook gedaan om half tien kon ik mijn ogen niet meer open houden en ben lekker naar mijn eigen bedje gegaan. Morgen de eerste volledige dag volgens mijn nieuwe dagindeling, spannend…

Vul je Naam en E-mailadres in om Gratis Tips, Trucs en Technieken te Ontvangen over Levensstijl Verandering.

 

Samenvatting
Titel van het Artikel
Gastric Bypass Operatie
Auteur
Beschrijving
Gastric Bypass Operatie Een “Ander Leven” Begint. Mijn Gastric Bypass Operatie Na Half Jaar Voorbereiding. Eerste Wandeling Na De Gastric Bypass Operatie.

About Sandra van Uden

Sandra Van Uden Blogt over Morbide Obesitas en is een Ervaringsdeskundige als het gaat om de Gastric Bypass operatie en begeleiding hiervan. Hiernaast blogt ze ook nog over het veranderen van haar Levensstijl en geeft ze Tips en Advies vanuit haar Ervaring.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.